Vei­li­ge zorg

Wer­ken aan zorg­in­hou­de­lij­ke kwa­li­teit gaat uit van pro­fes­si­o­ne­le stan­daar­den en richt­lij­nen. Voor vei­lig­heid be­te­kent dit dat zor­gor­ga­ni­sa­ties en zorg­ver­le­ners ver­mijd­ba­re scha­de bij cli­ën­ten zo­veel mo­ge­lijk voor­ko­men en le­ren van de vei­lig­heids­in­ci­den­ten. Het gaat om ri­si­co­be­wust­zijn en ri­si­co­re­duc­tie. Stre­ven naar op­ti­ma­le vei­lig­heid moet een ho­ge pri­o­ri­teit heb­ben, maar moet wel ge­zien wor­den in ba­lans met an­de­re be­lang­rij­ke waar­den in de ver­pleeg­huis­zorg. Daar­bij kan er span­ning ont­staan tus­sen per­soon­lij­ke vrij­heid en wel­zijn aan de ene kant, en per­soon­lij­ke vei­lig­heid en ri­si­co's aan de an­de­re kant. De vier the­ma's van ba­sis­vei­lig­heid zijn; me­di­ca­tie­vei­lig­heid, ge­mo­ti­veerd ge­bruik van vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len, de­cu­bi­tus­pre­ven­tie en Ad­van­ces ca­re plan­ning.

Me­di­ca­tie­vei­lig­heid

Pro­ble­men die zich voor­doen bij het be­stel­len, op­slaan en ver­strek­ken van de me­di­ca­tie wor­den ge­meld in het daar­voor be­stem­de sys­teem. De ver­za­mel­de mel­din­gen wor­den sys­te­ma­tisch ge­a­na­ly­seerd en be­spro­ken met de be­tref­fen­de me­de­wer­kers. Ook wor­den de ana­ly­ses op­ge­no­men in de ma­na­ge­ment­in­for­ma­tie en ge­bruikt in de plan­ning & con­trol cy­clus. Door mid­del van PD­CA (Plan, Do, Check en Act) kun­nen we con­ti­nue le­ren, ver­be­te­ren en in­no­ve­ren.

In 2018 zijn er 631 me­di­ca­tie­mel­din­gen ge­daan in het meld­sys­teem van­uit de 14 zorglo­ca­ties. Bo­ven­staan­de in­fo­gra­fic laat zien on­der wel­ke ru­briek de mel­din­gen val­len. Bin­nen Land van Hor­ne be­staat een com­mis­sie me­di­ca­tie­vei­lig­heid. De­ze com­mis­sie be­staand uit ver­zor­gen­de en ver­pleeg­kun­di­ge, spe­ci­a­list ou­de­ren­ge­nees­kun­de, en een apo­the­ker. De voor­zit­ten van de com­mis­sie is een Zorg­ma­na­ger. De com­mis­sie wordt on­der­steund door de kwa­li­teits­func­ti­o­na­ris.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Door de me­di­ca­tie­vei­lig­heid com­mis­sie wordt de richt­lijn "Vei­li­ge prin­ci­pes in de me­di­ca­tie­ke­ten" ge­han­teerd.

In 2018 zijn de vol­gen­de on­der­wer­pen op­ge­pakt:

  • De App twee­de con­tro­le ri­si­co­vol­le me­di­ca­tie is ge­ïm­ple­men­teerd. Via de­ze App kan een col­le­ga op af­stand de con­tro­le uit­voe­ren als er ri­si­co­vol­le me­di­ca­tie moet wor­den ver­strekt aan een cli­ënt.
  • Pro­ces le­ve­ring Opuim­pre­pa­ra­ten is ge­ë­va­lu­eerd en daar waar no­dig bij­ge­steld.
  • Het me­di­ca­tie­pro­ces is op een aan­tal lo­ca­ties ver­be­terd zo­dat er vei­li­ger me­di­ca­tie ge­deeld kan wor­den.
  • Ie­de­re af­de­ling heeft een me­di­ca­tie­ve­r­ant­woord­lij­ke. De­ze ver­zor­gen­den/ver­pleeg­kun­di­gen wor­den ge­ïn­for­meerd over aan­pas­sin­gen in de me­di­ca­tie­vei­lig­heid. Zij zijn op de af­de­ling de aan­spreek­per­soon voor col­le­ga's over me­di­ca­tie.
  • Richt­lijn cy­to­sta­ti­ca is op­nieuw on­der de aan­dacht ge­bracht.
  • Af­spra­ken ge­maakt over hoe me­di­ca­tie­pleis­ters vei­lig toe te pas­sen.
  • Over­leg ge­weest met de be­heer­der van de po­li­kli­ni­sche apo­theek van het zie­ken­huis. Hier­in zijn af­spra­ken ge­maakt hoe om te gaan met me­di­ca­tie die ver­strekt wordt door een spe­ci­a­list.
  • Richt­lijn hoe om te gaan met het ma­len van me­di­ca­tie ge­ë­va­lu­eerd en daar waar no­dig ac­tie on­der­no­men.
  • Richt­lijn ver­strek­ken me­di­ca­tie pa­ra­ce­ta­mol en mi­crol­ax ge­ë­va­lu­eer­de en bij­ge­steld.

Vrij­heids­be­per­ken­de Maat­re­ge­len

Het toe­pas­sen van vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len past niet bij de am­bi­tie van Land van Hor­ne om de cli­ënt te on­der­steu­nen te le­ven zo­als hij dat ge­wend was. Bo­ven­dien doet het geen recht aan on­ze kern­waar­den, bijv. res­pect voor de au­to­no­mie en vrij­heid. Wij zet­ten ons in om vrij­heid juist te be­vor­de­ren. Ui­ter­aard op een ver­ant­woor­de ma­nier. Bij­voor­beeld door ge­bruik te ma­ken van toe­zicht­hou­den­de dom­o­ti­ca en/of pre­ven­tie d.m.v. be­weeg­be­leid, val­pre­ven­tie en voor­ko­men van pro­bleem­ge­drag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Be­wo­ners van Land van Hor­ne tij­dens Be­we­gen voor ou­de­ren.

Vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len wor­den daar­om bin­nen Land van Hor­ne niet toe­ge­past, ten­zij er spra­ke is van een si­tu­a­tie, waar­in de pro­ble­ma­tiek on­aan­vaard­baar is voor de cli­ënt of zijn om­ge­ving. Er moet spra­ke zijn van ge­vaar en dit moet niet op een an­de­re ma­nier kun­nen wor­den af­ge­wend. Bo­ven­dien zal moe­ten wor­den vol­daan aan de vol­gen­de cri­te­ria:

  • Staat het mid­del in re­de­lij­ke ver­hou­ding tot het doel van de toe­pas­sing?
  • Is het minst in­grij­pen­de al­ter­na­tief in­ge­zet?
  • Be­reik je met het mid­del het be­oog­de doel?
  • Zet het mid­del niet lan­ger in dan nood­za­ke­lijk.

Als er geen al­ter­na­tief is dan het in­zet­ten van een vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­gel wordt de­ze maat­re­gel struc­tu­reel ge­ë­va­lu­eerd. Wel­ke maat­re­gel wordt toe­ge­past bij een cli­ënt wordt ge­no­teerd in het zorg­plan en de eva­lu­a­ties wor­den ge­rap­por­teerd in het cli­ënt­dos­sier. Al­le maat­re­ge­len die toe­ge­past wor­den zijn in sa­men­spraak met cli­ënt en/of ver­te­gen­woor­di­ger ge­no­men.

De ta­bel hier on­der laat zien dat met na­me bed­hek­ken en alar­me­rings­sys­te­men wor­den in­ge­zet. Het in­zet­ten van een alar­me­rings­sys­teem is vaak het minst be­las­ten­de voor de cli­ënt. Daar­naast wor­den de vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len meest­al maar voor een ge­deel­te per dag in ge­zet. Bij­voor­beeld al­leen als de cli­ënt in bed ligt.

Om op een juis­te wij­ze vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len toe te blij­ven pas­sen wer­ken er 2 ge­spe­ci­a­li­seer­de ver­pleeg­kun­di­ge Zorg en Dwang in de or­ga­ni­sa­tie. Zij on­der­steu­nen de af­de­lin­gen om voor de cli­ënt het juis­te te doen. Ook be­spre­ken zij, de ver­za­mel­de ge­ge­vens, struc­tu­reel met de af­de­lin­gen en de spe­ci­a­list ou­de­ren­ge­nees­kun­de. Hier­door wordt er me­tho­disch ge­werkt op het ge­bied van in­zet van vrij­heids­be­per­ken­de maat­re­ge­len. Daar­naast wor­den de ana­ly­ses op­ge­no­men in de ma­na­ge­ment­ge­ge­vens en be­spro­ken met de di­rec­tie  het be­stuur en de Raad van Toe­zicht.

In 2018 is een start ge­maakt met de voor­be­rei­din­gen die no­dig zijn om de nieu­we wet Zorg en dwang eind 2019 ge­ïm­ple­men­teerd te heb­ben. Hier­voor is een werk­groep op­ge­richt waar­in al­le be­trok­ken func­ti­o­na­ris­sen ver­te­gen­woor­digd zijn.

*Peil­da­tum 31 de­cem­ber 2018

 

De­cu­bi­tus­pre­ven­tie

Bin­nen de or­ga­ni­sa­tie zijn de­cu­bi­tus & wond aan­dachts­func­ti­o­na­ris­sen op­ge­leid. Ie­de­re lo­ca­tie heeft een op­ge­lei­de aan­dachts­func­ti­o­na­ris. De aan­dachts­func­ti­o­na­ris­sen wor­den struc­tu­reel ge­schoold. Hun taak is om de zorg op de lo­ca­tie te on­der­steu­nen bij de­cu­bi­tus/wond­zorg van de in­di­vi­du­e­le cli­ënt en daar­naast voor de zorg­me­de­wer­kers van de be­tref­fen­de lo­ca­tie trai­nin­gen te ver­zor­gen. In 2018 heb­ben al­le  ver­pleeg­kun­di­gen de mo­du­le 'wond­zor­g' en de trai­ning 'in­struc­tie ge­ven' ge­volgd. Er is een Wond­con­su­lent in dienst  en er zijn twee Wond­ver­pleeg­kun­di­gen in dienst. Eind 2018 zijn nog­maals twee ver­pleeg­kun­di­gen ge­start met de op­lei­ding tot Wond­ver­pleeg­kun­di­ge.

In Land van Hor­ne wordt het ven­ti­le­ren­de 3D-hoes­la­ken veel­vul­dig en met po­si­tie­ve ef­fec­ten in­ge­zet ter pre­ven­tie van de­cu­bi­tus. Land van Hor­ne heeft, sa­men met di­ver­se an­de­re zorg­in­stel­lin­gen, deel­ge­no­men aan we­ten­schap­pe­lijk on­der­zoek naar de ef­fec­ti­vi­teit van het 3D la­ken. Deel­ne­mers er­vaar­den zeer po­si­tie­ve ef­fec­ten op het ven­ti­le­ren­de 3D-hoes­la­ken aan­gaan­de sla­pen, be­we­gen in bed en com­fort.

In het Elek­tro­nisch Cli­ën­ten­dos­sier is de pro­fiel­lijst wond­zorg uit­ge­breid en ge­ac­tu­a­li­seerd.



 

Ad­van­ces ca­re plan­ning

Met ie­de­re cli­ënt die in Land van Hor­ne komt wo­nen vindt op de dag van in­hui­zing een ken­nis­ma­kings­ge­sprek plaats. Dit ge­sprek vindt plaats met de zorg­co­ör­di­na­tor en de spe­ci­a­list ou­de­ren­ge­nees­kun­de (bij zorg met be­han­de­ling). In dit ge­sprek wordt uit­leg ge­ge­ven over een aan­tal za­ken waar­on­der ook het in te zet­ten me­di­sche be­leid. De spe­ci­a­list ou­de­ren­ge­nees­kun­de geeft uit­leg over de mo­ge­lijk­he­den. De cli­ënt en/of ver­te­gen­woor­di­ger krij­gen de tijd om hier­over na te den­ken. Za­ken die on­der an­de­re be­spro­ken wor­den zijn:

  • wel/niet re­a­ni­me­ren
  • af­spra­ken over zie­ken­huis­op­na­me
  • wils­be­schik­king
  • wel/niet toe­die­nen van son­de­voe­ding of hy­po­der­mo­cly­se
  • etc.

bij ie­de­re zorg­plan be­spre­king, mi­ni­maal 1 keer per half jaar of zo­veel va­ker als no­dig, wor­den de­ze af­spra­ken be­spro­ken den daar waar no­dig aan­ge­past.

Bij de ver­zor­gings­huis­cli­ënt vindt het ken­nis­ma­kings­ge­sprek en de zorg­plan­be­spre­king met de zorg­co­ör­di­na­tor plaats. Voor de me­di­sche af­spra­ken wordt over­leg ge­zocht met de huis­arts. De huis­arts be­spreekt met de cli­ënt zijn wen­sen en geeft de­ze door aan de zorg.