Verhaal van

Cristel Peeters-Stevens

Cristel Peeters-Stevens

Terugblik 1 jaar coronavirus Wijkteam Cranendonck

Ik ben ontzettend trots op de saamhorigheid van ons team. Samen sta je echt veel sterker dan alleen.

Cristel Peters-Stevens werkt in het wijkteam Cranendonck. Tijdens corona heeft ze een tijdje bijgesprongen op de afdeling Somatiek in Mariënburght.

Angst voor corona
"2020 was een jaar dat ik nooit zal vergeten. Voor mij was het een angstige tijd, ik was bang dat ik zelf, een van mijn familieleden of collega's het virus op zou lopen met alle gevolgen van dien. De discussie over de mondkapjes en persoonlijke beschermingsmiddelen voor de ouderenzorg zorgde voor veel stress in ons wijkteam. Maar ook de eenzaamheid onder cliënten, hun verdriet en angst vond ik vreselijk om te aanschouwen. Wat ik nog steeds verschrikkelijk vind is het afstandelijke. Je mag niemand meer knuffelen of een hand geven. Sommige cliënten geven wel een elleboog, maar dat is toch anders dan écht menselijk contact."

Mooie momenten
"Het jaar kende ook mooie momenten. Zo was ik bij een cliënt op het moment dat hij de uitslag van zijn coronatest binnenkreeg, die was gelukkig negatief. De opluchting en blijheid bij ons beiden was een mooi moment. Maar ook de enorme waardering die we kregen, bijvoorbeeld tijdens het klappen voor de zorg, was hartverwarmend! En ik heb in de regionale krant gestaan. Mijn zus had mij opgegeven voor de wekelijkse rubriek 'Coronahelden'."

Samenhorigheid
"Ik ben ontzettend trots op de saamhorigheid van ons team. Samen sta je echt veel sterker dan alleen."


Bekijk alle verhalen